Zmiany w sposobie reagowania na bodźce otoczenia są na prawdę bardzo często zauważalne dopiero w codziennych, powtarzalnych sytuacjach, kiedy widać, jak organizm radzi sobie z dźwiękami, ruchem czy dotykiem. W takich warunkach integracja sensoryczna opisywana jest jako proces łączenia informacji płynących z różnych zmysłów i nadawania im znaczenia w układzie nerwowym. W praktyce nie zawsze przebiega to w sposób równy, ponieważ różne osoby mogą inaczej odbierać te same bodźce, co wpływa na ich zachowanie w środowisku domowym, szkolnym czy społecznym.

Na prawdę często dopiero obserwacja dłuższego odcinka czasu daje możliwość zauważyć powtarzające się wzorce reakcji.

W kontekście edukacyjnym i szkoleniowym pojawia się pojęcie akademia integracji sensorycznej, które odnosi się do miejsca lub struktury przekazywania wiedzy związanej z tym obszarem. W praktyce tego typu środowiska zajmują się zarówno omawianiem teorii, jak i analizą przykładów z normalnego funkcjonowania (źródło: zapis na studia integracja sensoryczna). Ważnym elementem jest tu umiejętność łączenia wiedzy ogólnej z obserwacją konkretnych sytuacji, ponieważ dopiero takie porównanie pozwala dużo lepiej zrozumieć, jak przebiega przetwarzanie bodźców w różnorakich ustaleniach. Z doświadczenia wynika, że sama teoria bez odniesienia do praktyki na prawdę często pozostaje zbyt abstrakcyjna, aby w pełni oddać złożoność tego procesu.

W zwyczajnym funkcjonowaniu dzieci i dorosłych trudności w obszarze integracji sensorycznej mogą przejawiać się w bardzo różny sposób, od nadwrażliwości na dźwięki po potrzebę intensywniejszych bodźców ruchowych. W praktyce znaczy to konieczność zwracania sugestie na szczegóły, które na 1-wszy rzut oka mogą wydawać się nieistotne. Na prawdę bardzo często dopiero zestawienie kilku obserwacji umożliwia zauważyć powtarzający się schemat zachowań (zobacz także: terapia integracja sensoryczna dla nauczycieli). Takie podejście wymaga cierpliwości i systematyczności, ponieważ pojedyncze sytuacje nie za każdym razem dają pełny obraz.

W miarę zdobywania doświadczenia coraz wyraźniej widać, że integracja sensoryczna nie jest zjawiskiem jednorodnym i może podmieniać się w zależności od warunków otoczenia a także indywidualnych cech osoby. Różnice w reakcjach bywają subtelne, ale mają znaczenie w codziennym funkcjonowaniu, zwłaszcza w sytuacjach wymagających koncentracji lub przebywania w środowisku o dużej liczbie bodźców. Z tego powodu analiza zachowań w tym obszarze opiera się na długotrwałej obserwacji i porównywaniu różnorakich sytuacji, a nie na pojedynczych przypadkach.

Więcej informacji: certyfikowane gabinety integracji sensorycznej.